Tolpis

©

©Tolpis barbata

Opis

Rodzina: Asteraceae – astrowate

Jest to roślina bardzo zmienna w swym wyglądzie. Jej wysokość, kolor kwiatów, wielkość wewnętrznych kwiatków języczkowych jest bardzo zależna od środowiska w jakim ją znajdujemy. Niezmiennym pozostaje różyczka liści odziomkowych (ich ilość też jest zmienna) Są one najczęściej łopatkowate z grubo ząbkowanym brzegiem. Ze środka wyrastają rzadko ulistnione pędy kwiatowe. Liście na pędzie są małe lancetowate albo całobrzegie albo ząbkowane. Pęd rozgałęzia się dopiero w górnej części. Każde rozgałęzienie zakończone jest koszyczkiem kwiatowym. Cechą charakterystyczną są liście przekształcone w szydlaste podsadki. Kwiaty mają wewnętrzne kwiatki języczkowe krótsze i może ich być kilka okółków. Kwiaty rurkowe stanowiące ‚oczko kwiatu’ najczęściej ma znacznie ciemniejszy kolor. Nasiona zaopatrzone w krótki puszek i kilka długich włosków. Roślina swym pokrojem i kwiatami nieco przypomina bardziej znanego kupidynka.

Występowanie

Zachodni rejon basenu Morza Śródziemnego.

Wysokość

Z uwagi na sposób pojawiania się bocznych rozgałęzień roślina z początku jest niższa i może zacząć kwitnąć mając 30 cm, a kiedy będzie kończyć kwitnąć jej wysokość może osiągnąć 70 -80 cm.

Termin kwitnienia

Od połowy czerwca po przymrozki.

Kolor kwiatu

Wszelkie odcienie żółtego z prawie brązowym środkiem.

Stanowisko

Pełne słońce

Wymagania

Można ją wysiać praktycznie prawie na każdej glebie byle przepuszczalnej. Dobrze sobie radzi na suchych glebach. Jednak najładniej wygląda i najobficiej kwitnie na glebach piaszczysto-gliniastych, lub piaszczystych do których dodano dużą ilość kompostu. Najlepiej by miała odczyn obojętny. Przy letniej suszy warto o niej nie zapomnieć podczas podlewania ogrodu. Inaczej dolne liście zaczną obsychać i dość drastycznie zmniejszy się ilość kwiatów.

Bardzo dobrze reaguje na usuwanie przekwitłych kwiatów, lecz przy ich ilości to trudne zadanie. Szczególnie na lżejszych glebach warto zasilić latem nawozem o w miarę zrównoważonym składzie.

Przy łagodnej i śnieżnej zimie może pojawić się samosiew. Najczęściej jednak nasiona nie przetrwają naszych standardowych zim.

Rozmnażanie

Nasiona można przechowywać 3-4 lata.

Jeśli mamy możliwość(miejsce na parapecie) można siać pod koniec marca. Kiełkowanie w temperaturze pokojowej następuje już po 5-6 dniach a kończy najczęściej po 10 dniach. Siewkom warto obniżyć temperaturę do około 18 0C. Będą bardziej krępe. Przepikowujemy do palet ze średnimi otworami i do bogatszej gleby. Takie rośliny jeśli tylko będzie ciepło na zewnątrz potrafią zacząć kwitnąć już na początku czerwca. Najczęściej jednak jest to połowa czerwca.

Można siać bezpośrednio do gruntu na początku maja. Z uwagi na temperaturę ziemi wschody będą trwały trochę dłużej i kwitnące rośliny uzyskamy dopiero w lipcu. Siewki przerywamy tak by odstęp między roślinami wynosił 15 – 20 cm.

Choroby i szkodniki

Brak szczególnych skłonności.

 

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

Liście przykwiatkowe – http://www.aloj.us.es/carromzar/Donyana/VDindice.html

Nasiona – http://www.kuleuven-kortrijk.be/bioweb/?lang=en&detail=846

Siewka – http://www2.dijon.inra.fr/hyppa/hyppa-a/tolba_ah.htm

Tolpis barbata – http://es.wikipedia.org/wiki/Archivo:Tolpis_barbata.JPG

Pojedyncza roślina – http://www.flickr.com/photos/flora_vascular_de_andalucia/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: