Wenidium wspaniałe

©

©Venidium fastuosum

Opis

Rodzina: Asteraceae – astrowate

Łodygi wzniesione, w dolnej części lekko pokładające się i podobnie jak liście miękko i srebrzyście owłosione. Odmiany często pozbawione są tej cechy. Z początku wyrasta dość rozpierzchła rozeta nieregularnie klapowanych liści. Dopiero później pojawia się pęd kwiatowy. Jest on najczęściej nierozgałęziony, ulistniony, i zakończony pojedynczym choć bardzo dużym(nawet do 12 cm średnicy) kwiatem zamykającym się pod wieczór. Informacje jakie czasem można znaleźć, że kwiaty zamknięte są także przy pochmurnej pogodzie nie do końca jest prawdą. One tylko podnoszą nieco płatki do góry. Należą do roślin, których kwiaty podążają za słońcem. W botanicznym języku nazywa się to fototropizm. Ponieważ z jednej rośliny wyrasta wiele pędów kwiatostanowych w bardzo sprzyjających warunkach jedna roślina może nam dać do 50 kwiatów, oczywiście w przeciągu całego okresu kwitnienia, a jest on dość długi.

Roślinę uprawia się na rabatach, ale z uwagi na dość długi pęd i sporą trwałość w wazonie uprawia się ją także na kwiat cięty. Szczególnie długo trzyma się w wazonie, jeżeli jej kwiaty namoczymy uprzednio w wodzie.

W chwili obecnej hodowcy dali nam wiele odmian, lecz wciąż w naszych sklepach możemy dostać przede wszystkim gatunek botaniczny. Dość rzadko, ale można dostać także:

V. calendulaceum – które wyrasta do wysokości 20—30 cm. Kwiaty ma żółtopomarańczowe, płatki u nasady brązowe. Kwitnie od lipca do końca lata.

Mieszaniec międzygatunkowy (Venidium x Arctotis) określany czasem jako x Venidoarctotis ma nieco bardziej siwe liście i znacznie większą skalę barw kwiatów, często są dwukolorowe i pozbawione charakterystycznej dla Venidium ciemnej obwódki wokół środka kwiatu. Jest także niższy od Venidium.

Występowanie

Roślina ta pochodzi z Afryki Połud­niowej.

Wysokość

Przeciętna wysokość gatunku to 70-80 cm. Wiele odmian ma jednak mniejsze rozmiary bo były hodowane pod kątem uprawy w pojemnikach.

Termin kwitnienia

Początek kwitnienia jest uzależniony od terminu siewu. Rośliny wysiane pod koniec marca w szklarni, zakwitną już na początku czerwca. Rośliny siane do gruntu najczęściej dopiero w lipcu. Jednak pogoda ma tu ogromy wpływ. Kwitną długo bo do przymrozków.

Kolor kwiatu

Kwiaty białe, żółte, pomarańczowe i czerwone. Wewnętrzne płatki u nasady mają ciemną plamę i przez to tworzą wyraźny krąg wokół prawie czarnego środka.

Stanowisko

Rośliny te sadzimy wyłącznie w pełnym słońcu.

Wymagania

Podstawowy warunek to przepuszczalność gleby. Nie znoszą takiej gdzie woda po opadach utrzymuje się dłużej. Zatem na glebach zwięzłych nie warto rośliny uprawiać, bo nawet warstwa drenażowa na wiele się zda w czasie mokrego lata. Mimo swej przepuszczalności gleba powinna jednak być dość zasobna. Mitem jest, że wyda swe 50 kwiatów na przeciętnej ziemi ogrodowej. Zatem wiosną wymieszać glebę z dużą dawką kompostu który zwiększy ilość próchnicy – głównego czynnika odpowiedzialnego za związanie cząstek wody i składników mineralnych, a następnie ich udostępnianie korzeniom rośliny. Warto także dać wiosenną dawkę nawozu pełnoskładnikowego typu ‚Agrofoska’. W trakcie sezonu jeśli będzie przedłużała się susza dla obfitszego kwitnienia warto przynajmniej 2 razy w tygodniu solidnie podlać rośliny i to najlepiej wcześnie rano.

Venidium ma jedną wadę. Jest łatwo uszkadzany przez deszcz. I to nie tylko kwiaty lecz także resztę rośliny. Z tego powodu jeśli to tylko możliwe warto go chronić przed opadami.

W uprawie pojemnikowej oprócz dobrej i bardzo porowatej ziemi(pół na pół z jakimkolwiek rozluźniaczem, nawet żwirem) trzeba dać odpowiedni pojemnik. Ponieważ korzenie są solidne(w afrykańskim słońcu muszą szybko i dużo wody dostarczyć, więc korzenie szybko rosną w głąb ziemi) więc ważna jest wysokość pojemnika. Pojemnik musi mieć minimum 30 cm wysokości. Zatem możemy Venidium uprawiać tylko w dużych donicach. Zresztą w naszym kraju trudno dostać niskie odmiany, więc sadzenie go w mniejszych doniczkach przy jego wysokości mija się z celem. W uprawie pojemnikowej siłą rzeczy musimy dbać by miał odpowiednią ilość wody i pokarmu, bo nie ma podsiąkania wody z niższych warstw gleby, a także składniki pokarmowe wyczerpują się, a korzenie nie mogą rozrastać się w ich poszukiwaniu. Zatem decydując się na taką uprawę decydujemy się jednocześnie na większy nakład pracy by osiągnąć interesujący wynik.

Rozmnażanie

Kto ma możliwości powinien wysiać nasiona pod koniec marca i po wyrośnięciu liści właściwych przepikować, a na miejsce stałe posadzić po przymrozkach w rozstawie 20 – 25 cm. Wówczas kwiaty pojawią się na początku czerwca. Posiadacze parapetów mogą wysiać dopiero w połowie kwietnia i to pod warunkiem, że jest widno. W innym wypadku siać dopiero bezpośrednio do gruntu po połowie maja. Kwiaty pojawią się później, ale rośliny będą krępe i nie będą się pokładać. Wyciągnięte rośliny będą wymagały palikowania.

Choroby i szkodniki

W czasie chłodnego i mokrego lata często pojawia się szara pleśń, atakując wszystkie części rośliny.

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

W skrzynce – http://forums2.gardenweb.com/forums/load/annuals/msg0314301122776.html

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: